opgave 1Gekleurde LED’s
Een LED (Light Emitting Diode) is een diode die licht uitzendt als deze in
de doorlaatrichting geschakeld is. In figuur 1 staan de (U,I)-
karakteristieken van een aantal LED’s met verschillende kleuren.
figuur 1
In figuur 2 is een schakeling getekend
13pwaarin een rode LED in serie geschakeld
is met een weerstand.
De spanning U = 3,00 V.
Door de rode LED in figuur 2 loopt een
stroomsterkte van 0,60 mA.
Bepaal de grootte van de weerstand R.
De rode LED in de schakeling wordt
vervangen door een groene LED.
De stroomsterkte door de groene LED is ook 0,60 mA.
22pBeredeneer of de waarde van de weerstand R dan groter of kleiner
gekozen moet worden.
In figuur 3 is de bouw van een LED vereenvoudigd weergegeven.
Een LED is opgebouwd uit twee materialen, A en B.
In de materialen A en B hebben de geleidings-elektronen een verschillend
energieniveau. De keuze voor de materialen A en B bepaalt de kleur van
het licht dat de LED uitzendt.
figuur 3
In figuur 4 staan vier schema’s met energieniveaus van de
geleidings-elektronen weergegeven.
In één van de schema’s is het proces waarbij in een LED licht ontstaat
juist weergegeven.
32pLeg uit in welk schema dat is.
Een bepaalde, blauwe, LED zendt fotonen uit met een golflengte van
470 nm en zendt een vermogen van 0,075 W aan licht uit. De
stroomsterkte door de LED bedraagt 50 mA.
Uit deze gegevens volgt dat niet bij alle geleidings-elektronen die door
deze LED gaan, een ‘blauw’ foton vrijkomt. Dit gebeurt slechts bij een
bepaald percentage van de geleidings-elektronen.
44pBereken dat percentage.
Ga verder op de volgende pagina.
opgave 4Trillingen binnen een molecuul
Lees onderstaand artikel.
In het molecuul waterstofjodide (HI) is het kleine waterstofatoom gebonden aan het grote jodiumatoom. De evenwichtsafstand tussen de twee atomen is 1,609⋅10 −10 m. I H Als deze afstand groter of kleiner wordt, 0 zorgt de binding voor een terugdrijvende kracht die in eerste benadering recht evenredig is met de uitwijking van de evenwichtsstand. Een model om het molecuul te beschrijven is een massa-veersysteem, waarbij het waterstofatoom trilt, het jodiumatoom stilstaat en de binding beschouwd wordt als een veer. In het klassieke model van een harmonisch trillend systeem zijn alle energietoestanden mogelijk. Kijkt men echter naar het spectrum van waterstofjodide, dan blijkt dat geen continu spectrum maar een lijnenspectrum te zijn: om dat te begrijpen is een quantumfysisch model nodig!
De trillingsfrequentie f van dit massa-veersysteem is 6,92 ⋅1013 Hz.
Hiermee kan met het klassieke model de veerconstante berekend worden.
163pVoer die berekening uit.
In figuur 1 is de klassieke waarschijnlijkheidsverdeling P(u) van het
trillende H-atoom in het massa-veersysteem gegeven met amplitude
Uit de oppervlakte tussen twee posities onder de
waarschijnlijkheidsverdeling is het percentage van de tijd te berekenen
dat een trillende massa zich tussen die twee posities bevindt.
173pVoer de volgende opdrachten uit:
− Geef aan waarom P(u) een minimum heeft voor u = 0 en maximaal is
voor u → ± A.
− Leg uit hoe de waarschijnlijkheidsverdeling P(u) in breedte en hoogte
verandert als de totale energie van het systeem groter wordt.
Het spectrum van waterstofjodidegas is een lijnenspectrum. In dit
spectrum zijn onder andere drie lijnen te zien. Zie figuur 2.
figuur 2
Dit lijnenspectrum is niet te verklaren met het klassieke model van het
massa-veersysteem.
Blijkbaar heeft het HI-molecuul discrete energieniveaus.
Uit het spectrum van figuur 2 kan men het
184puitwerkbijlageenergie-niveau-schema van HI afleiden.
Dit is in figuur 3 weergegeven.
De energieniveaus worden aangegeven met de
quantumgetallen n = 0, 1, 2, ….
Figuur 3 staat ook op de uitwerkbijlage.
Voer de volgende opdrachten uit:
− Leg uit hoe uit figuur 2 volgt dat de afstand
tussen de energieniveaus in figuur 3
constant is.
− Bepaal de waarde
in
eV. − Teken in de figuur op de uitwerkbijlage een overgang die hoort bij
lijn B van figuur 2.
Het is mogelijk om een quantumfysisch model van HI op te stellen,
waarbij het trillende H-atoom beschreven wordt als een deeltje in een
één-dimensionale energieput. De afstanden tussen de energieniveaus
hangen af van de eigenschappen van de energieput.
We vergelijken de afstanden van de energieniveaus bij HI met de
afstanden in twee andere quantumfysische modellen.
193pVoer de volgende opdrachten uit:
− Geef aan hoe in het quantummodel van een energieput met oneindig
hoge wanden de energieniveaus ten opzichte van elkaar liggen.
− Geef aan hoe in het quantummodel van een (elektron in een) vrij
waterstofatoom de energieniveaus ten opzichte van elkaar liggen.
− Geef aan waarom beide modellen niet kunnen gelden voor HI.
In de quantumfysica is het uitgesloten dat het waterstofatoom in het
molecuul HI helemaal stilstaat.
202pLeg dit uit met behulp van de onbepaaldheidsrelatie van Heisenberg.
opgave 5Onderzoek van bot met calcium-47
In deze opgave bekijken we een patiënt waarbij de botten in de benen
worden onderzocht. Hierbij gebruikt men calcium omdat dit gemakkelijk
door het lichaam opgenomen en getransporteerd wordt naar de botten.
De patiënt krijgt een hoeveelheid van de instabiele isotoop calcium-47
toegediend, die bij verval een bèta-min-deeltje en gammastraling uitzendt:
47 Ca →47Sc + β− + γ.
De gammastraling kan buiten het lichaam gedetecteerd worden. De arts
kan zo zien of er met de botten iets bijzonders aan de hand is.
Bij het begin van het onderzoek krijgt de patiënt een hoeveelheid
calcium-47 toegediend met een activiteit van 2,5 MBq.
214pBereken de massa in kg van het calcium-47.
De benen van de patiënt worden onder een apparaat gelegd dat
gammastraling meet. Zie figuur 1.
figuur 1
In het apparaat zijn honderden gammadetectoren in rijen naast elkaar
geplaatst. Onder de gammadetectoren bevindt zich een dikke loden plaat.
Onder elke gammadetector zit in de plaat een smal gat.
Elke gammadetector registreert alleen de straling die uit het deel van het
been recht onder de detector komt.
221pWaarom is het gewenst dat die alleen van recht onder komt?
Voor het maken van het beeld van het bot worden de gegevens door de
computer verwerkt.
Voor verschillende delen van de benen verschilt de absorptie van
gammastraling in het spierweefsel en in de lucht tussen de detector en
het been.
Om de metingen van het been te kunnen vergelijken, moet voor die
absorptie gecorrigeerd worden. Daarvoor vermenigvuldigt de computer de
meetwaarde van elke detector met een correctiefactor.
Als er geen absorptie optreedt, levert dat een correctiefactor 1.
Neem aan dat zich tussen een gammadetector en het bot 10 cm lucht en
4,5 cm spierweefsel bevindt. De absorptie in spierweefsel is gelijk aan die
in water. Ga uit van een gamma-foton met een energie van 1,0 MeV.
235pBereken de grootte van de correctiefactor voor die detector.
Een nadeel van deze onderzoeksmethode is de stralingsbelasting van het
bot. Deze ontstaat voornamelijk door absorptie van bèta-min-deeltjes.
Deze zijn niet alleen afkomstig van calcium-47 maar ook van scandium-47
(dat ontstaat bij het verval van calcium-47).
Figuur 2 toont het verloop van de gezamenlijke activiteit van beide
isotopen in het bot van het bovenbeen.
figuur 2
243pBeredeneer aan de hand van het verloop van figuur 2 of de halveringstijd
van scandium-47 groter of kleiner is dan de halveringstijd van calcium-47.
De nucleaire diagnostiek zoals die hierboven beschreven is, laat plaatsen
van het bot zien waar iets bijzonders aan de hand is. Die informatie kan
niet worden verkregen met behulp van echoscopie of een MRI-scan.
252pBeargumenteer dit voor deze beide technieken.
