opgave 2Witte verf
Voor witte verf wordt vaak titaan(IV)oxide (TiO2) als pigment gebruikt. Deze stof wordt
bereid uit het erts ilmeniet.
Ilmeniet is van oorsprong ijzer(II)titanaat, FeTiO3.
In de loop van de tijd heeft echter een deel van het ijzer(II)titanaat met zuurstof uit de lucht
gereageerd. Door deze reactie bestaat het erts behalve uit ijzer(II)titanaat ook uit
ijzer(III)titanaat (Fe2(TiO3)3) en ijzer(III)oxide (Fe2O3).
52p
Leg uit waarin het massapercentage titaan het hoogst is: in zuiver ijzer(II)titanaat of in erts
waarvan een deel van het ijzer(II)titanaat met zuurstof heeft gereageerd.
Bij de bereiding van titaan(IV)oxide laat men het erts eerst reageren met een
zwavelzuuroplossing. Hierbij treden reacties op waarbij onder andere TiO32– wordt omgezet
tot TiO2+. Door reactie met water wordt vervolgens TiO2+ omgezet tot TiO2. Deze laatste
reactie is geen redoxreactie.
63p
Geef de vergelijking van de reactie van TiO
2+ met water onder vorming van onder andere
TiO2.
Een verf bevat behalve pigment ook een oplosmiddel en een bindmiddel. Bij veel soorten
verf vormt het bindmiddel na verdampen van het oplosmiddel een vast laagje op het
geverfde voorwerp. De pigmentdeeltjes zitten dan in het vaste bindmiddel opgesloten.
Bindmiddelen die in deze soorten verf voorkomen, zijn additiepolymeren van onverzadigde
verbindingen.
Een voorbeeld van zo’n bindmiddel is het polymeer dat kan worden verkregen uit de
volgende monomeren:
72p
Geef de systematische naam van stof A.
83p
Geef de structuurformule van een stukje uit het midden van het polymeer dat uit stof A en
stof B kan ontstaan. Dit stukje moet vier monomeereenheden bevatten: twee van stof A en
twee van stof B.
opgave 4Sikkelcel-anemie
Zuurstof wordt in het bloed getransporteerd door hemoglobine.
Hemoglobinemoleculen bestaan onder andere uit vier polypeptideketens: twee ketens van
zogenoemd globine α en twee ketens van globine β.
In een keten van globine β is de volgorde van de eerste acht aminozuren als volgt:
Val – His – Leu – Thr – Pro – Glu – Glu – Lys ~
Bij een bepaalde ziekte, sikkelcel-anemie, is in de ketens van globine β een verandering
opgetreden. De hemoglobine van mensen met sikkelcel-anemie wordt hemoglobine S
genoemd. Normaal hemoglobine wordt hemoglobine A genoemd.
De globine β in hemoglobine S wordt in het vervolg van deze opgave aangeduid met
globine βS.
Globine βS en globine β verschillen van elkaar in het zesde aminozuur: in globine βS is dat
valine (Val) en in globine β is dat glutaminezuur (Glu). De volgorde van de eerste acht
aminozuren in een keten van globine βS is dus als volgt:
Val – His – Leu – Thr – Pro –Val – Glu – Lys ~
173p
Geef het gedeelte ~ Thr – Pro – Val ~ van globine β
S in structuurformule weer.
In een hemoglobinemolecuul is de structuur van de globineketens zodanig dat de zijketens
van de glutaminezuureenheden op de zesde positie van de ketens van globine β zich aan de
buitenkant van het hemoglobinemolecuul bevinden.
Bij mensen met sikkelcel-anemie bevinden de zijketens van de valine-eenheden op de zesde
positie van de ketens van globine βS zich eveneens aan de buitenkant van het
hemoglobinemolecuul.
Wat betreft de structuur van eiwitten maakt men onderscheid tussen de primaire, de
secundaire en de tertiaire structuur.
182p
Leg uit welk van de gegevens die vanaf het begin van deze opgave zijn verstrekt,
betrekking heeft op de tertiaire structuur.
Mensen met sikkelcel-anemie hebben sikkelvormige rode bloedcellen in hun bloed. Men
veronderstelt dat deze afwijkend gevormde cellen ontstaan doordat onder bepaalde
omstandigheden de hemoglobine samenklontert. Daarbij worden bindingen gevormd tussen
CH3 – CH – CH3 groepen van de valine-eenheden die zich aan de buitenkant van de
hemoglobinemoleculen bevinden. Omdat er per molecuul hemoglobine S twee ketens
globine βS aanwezig zijn, kunnen moleculen hemoglobine S polymeerachtige structuren
vormen.
Moleculen hemoglobine A kunnen dergelijke polymeerachtige structuren niet vormen. De
reden daarvoor is dat in globine β de COOH groepen van de glutaminezuureenheden
grotendeels zijn omgezet tot COO– groepen.
192p
Leg uit welk type binding tussen de CH
3 – CH – CH
3 groepen van de valine-eenheden wordt
gevormd wanneer moleculen hemoglobine S bovengenoemde polymeerachtige structuren
vormen.
201p
Geef aan waarom moleculen hemoglobine A bovengenoemde polymeerachtige structuren
niet kunnen vormen.
De sikkelvormige cellen in het bloed van mensen met sikkelcel-anemie ontstaan vooral
wanneer geen zuurstof is gebonden aan de hemoglobine, dus op plaatsen waar de
zuurstofconcentratie in het bloed laag is, bijvoorbeeld in kleine adertjes.
Hemoglobine S, waaraan zuurstof is gebonden, klontert niet samen. Daarvan maakt men
gebruik bij een methode om de vorming van de afwijkende cellen tegen te gaan. Bij deze
methode wordt de patiënt behandeld met ureum. In het bloed kan uit ureum isocyaanzuur
(HN = C = O) worden gevormd:
ureum isocyaanzuur
De isocyaanzuurmoleculen reageren met de NH2 uiteinden van de globineketens. Deze
reactie kan worden opgevat als een additiereactie aan de N = C binding van het
isocyaanzuurmolecuul. De hemoglobine die zo ontstaat, bindt zuurstof en klontert dus niet
samen.
De reactie tussen isocyaanzuur en de NH2 groep van een globineketen kan als volgt worden
weergegeven:
212p
Geef de structuurformule van de groep die in bovenstaande reactievergelijking met
X is
weergegeven.
Deze behandeling vermindert de gevolgen van de aanwezigheid van globine βS in de
hemoglobine van mensen met sikkelcel-anemie.
Men zou ook kunnen proberen om ervoor te zorgen dat in het lichaam van lijders aan deze
ziekte de aanmaak van globine βS stopt en in plaats daarvan globine β wordt aangemaakt.
Om dat te bereiken zou men in staat moeten zijn de eiwitsynthese te veranderen.
222p
Leg uit welke stof die bij de eiwitsynthese is betrokken in dat geval moet worden
veranderd.
Let op: de laatste opgave van dit examen staat op de volgende pagina.
opgave 5EDTA
Oplossingen van natriumzouten van ethyleendiaminetetra-azijnzuur (EDTA) worden vaak
gebruikt bij titraties om het gehalte van sommige metaalionen in een oplossing te bepalen.
EDTA is een vierwaardig zwak zuur; het wordt vaak aangeduid met H4Y. Bij titraties met
EDTA maakt men meestal gebruik van een oplossing van het zout Na2H2Y. Dit zout is in
water als volgt geïoniseerd:
Na2H2Y → 2 Na+ + H2Y2–
H2Y2– is een amfolyt en kan dus als zuur en als base reageren.
233p
Geef de vergelijking van de reactie waarbij H
2Y
2– als zuur met water reageert en ook de
vergelijking van de reactie waarbij H2Y2– als base met water reageert.
Noteer je antwoord als volgt:
als zuur: …
als base: …
Een Na2H2Y oplossing kan worden gebruikt ter bepaling van het gehalte aan Ca2+ en Mg2+
in bijvoorbeeld bronwater. Bij zo’n bepaling reageren de Ca2+ ionen en de Mg2+ ionen
uitsluitend met ionen Y4–.
Ter bepaling van het gehalte aan Ca2+ en het gehalte aan Mg2+ in een bepaald soort
bronwater werden twee titraties met Na2H2Y oplossing uitgevoerd. In beide gevallen werd
uitgegaan van 250 mL bronwater.
Bij de eerste titratie werd met een bufferoplossing de pH van de te titreren oplossing vooraf
op 10,0 gebracht. Tijdens deze titratie traden de volgende reacties op:
H2Y2– + 2 OH– → Y4– + 2 H2O
Ca2+ + Y4– → CaY2–
Mg2+ + Y4– → MgY2–
Bij de tweede titratie werd met een andere bufferoplossing de pH van de te titreren
oplossing vooraf op 12,0 gebracht (T = 298 K). Daarbij sloeg alle Mg2+ als
magnesiumhydroxide neer. Het neerslag werd afgefiltreerd en het filtraat werd getitreerd.
Bij de eerste titratie was 5,34 mL 0,0122 M Na2H2Y oplossing nodig.
Bij de tweede titratie was voor het filtraat 4,72 mL 0,0122 M Na2H2Y oplossing nodig.
243p
Bereken van het onderzochte bronwater het gehalte aan Ca
2+ in mg per liter.
252p
Bereken van het onderzochte bronwater het gehalte aan Mg
2+ in mg per liter.